ملیت :  ایرانی   -  قرن : 2 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(135 -50 ق)، مفسر، محدث و واعظ. اصل وى از خراسان بود، اما در دمشق و بیت‏المقدس زندگى مى‏كرد. از صحابیانى چون ابن‏عباس و ابوهریره و ابودرداء و انس و معاذ بن جبل به طریق ارسال روایت كرده است. او از ابن‏بریده و بسیارى از تابعین چون سعید بن مسیب و سعید بن جبیر و عروه و عطاء بن ابى‏رباح و نافع و عكرمه حدیث شنید. معمر و شعبه و سفیان و مالك و حماد بن سلمه و حتى شیخش، عطاء بن ابى‏رباح، نیز از وى روایت كرده‏اند. گفته‏اند كه وى در حدیث مردى مورد اعتماد بود و معروف به فتوا و جهاد. اما بخارى و عقیلى و ابن‏حبان او را از جمله ضعفاء محدثین ذكر كرده‏اند. در اریحا درگذشت و در بیت‏المقدس دفن شد. از آثار وى: «الناسخ و المنسوخ» كه بخشى از آن باقى مانده است؛ «التفسیر»، كه تنها چند برگ از آن بر جاى مانده است.